Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα corporate greece. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα corporate greece. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, Δεκεμβρίου 14, 2010

father figure

Τι είναι αυτό το φρούτο που λέγεται "άδεια πατρότητας"; Κάτσε, το βρήκα, είναι αυτό που παίρνουν ενίοτε άντρες δημόσιοι υπάλληλοι -που ως γνωστόν, δεν έχουν ντροπή γενικότερα- για να πάνε στα χωράφια να μαζέψουν ελιές, να σοβατίσουν το σπίτι στο χωριό, να παίξουν μπάσκετ, βιολί, κομπολόι ή να κάνουν οτιδήποτε άλλο εκτός από το να προσέξουν τα παιδια; Μα βέβαια, αυτό είναι γυναικεία δουλειά. Που ακούστηκε τώρα, να παίρνει ο πατέρας άδεια για να μεγαλώσει τα παιδιά του;; Καταρχάς, ο πατέρας έχει τη δουλειά του. Η οποία φυσικά είναι πιο σημαντική από τη δουλειά της μαμάς (το ότι αυτό συμβαίνει ακριβώς επειδή η μαμά πρέπει να μείνει σπίτι για να μεγαλώσει τα παιδιά, είναι παντελώς άσχετο).

Κυρίως βέβαια, οποιαδήποτε γυναίκα πρέπει όχι μόνο να μην ενοχλείται, αλλά και να είναι περήφανη που αυτή είναι επιφορτισμένη με το 90% - 95% της ανατροφής των παιδιών. Αυτή άλλωστε είναι η φύση, όλοι το γνωρίζουμε από τις επισταμένες μελέτες που έχουν γίνει σχετικά με την ανατροφή των παιδιών από τα προϊστορικά χρόνια (not).

Το αστείο είναι, ότι εκτός από τις φεμινιστικές και συνδικαλιστκές οργανώσεις (ηρεμείστε, στο εξωτερικό, δε μιλάμε για την Ελλάδα) οι μόνοι άλλοι που ζητούν άδειες πατρότητας ίσες σε διάρκεια με τις άδειες μητρότητας είναι κάτι μισογύνηδες, με το σκεπτικό ότι υπάρχει πρόβλημα "εκθύληνσης"  της εκπαίδευσης των παιδιών (δεδομένου ότι περα από τις μητέρες, και οι επαγγελματίες που ασχολούνται με την ανατροφή των παιδιών -νταντάδες, νηπιαγωγοί, δασκάλες- είναι γυναίκες), δηλαδή τα παιδιά (βλέπε: τα αγόρια) δεν μαθαίνουν "αντρικές" αξίες, όπως θάρρος, τόλμη και δυναμισμό, αλλά γυναικείες, όπως δειλία, υποταγή και πονηριά.

Δευτέρα, Φεβρουαρίου 04, 2008

A HoL in my heart

Όταν πριν από 2 χρόνια έτρεχα από μαγαζί σε μαγαζί κυνηγώντας το πιθανότατα τελευταίο κουτί στην Αθήνα με την υπερπροσφορά της Hellas on Line για γρήγορο internet, δεν φανταζόμουν τι με περίμενε… Συγκεκριμένα δε φανταζόμουν ότι τώρα θα προσπαθούσα εξίσου απεγνωσμένα να ξεφορτωθώ τη HοL.

Μη με ρωτήσετε για την ποιότητα της υπηρεσίας… δεν έχω ασχοληθεί με μετρήσεις, αλλά έχω την αίσθηση ότι ήταν ικανοποιητική η ταχύτητα. Το θέμα είναι η εξυπηρέτηση πελατών, ένας άγνωστος συνδυασμός λέξεων για πολλές εταιρίες στην Ελλάδα. Αλλά μόνο για το Δημόσιο ξέρουμε να γκρινιάζουμε. Τέλος πάντων, πίσω στην ιστορία μας...

Πέρσι τέτοια εποχή λοιπόν, έληγε η συνδρομή μου στη HoL και αφελώς πίστευα ήμουν ελεύθερη σα χελιδόνι να πετάξω σε πιο χλοερές εταιρίες. Αμ δε... Η συνδρομή μου είχε ως δια μαγείας ανανεωθεί αυτόματα για άλλο ένα χρόνο και φυσικά είχα χρεωθεί με το ποσο.

Μετά από 1000000 τηλέφωνα, 234877587326238746 ώρες αναμονής και την αποστολή ενός άκρως απειλητικού email (ξέρετε, θα σας καταγγείλω κλπ. - μόνο αυτό καταλαβαίνουν) εδέησαν να μου εξηγήσουν ότι για να μην ανανεωθεί η σύνδεσή σου, πρέπει 2 μήνες πριν (προσοχή 2 μήνες… όχι ένα μήνα…. όχι μια εβδομάδα) να έχεις κάνει αίτηση ότι επιθυμείς διακοπή. Αν περάσει αυτή η ημερομηνία, ανανεώνεται αυτόματα η σύνδεση. Ναι, ισχύει, ναι είναι γραμμένο στο συμβόλαιο. Όχι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα για να το αλλάξουν. Δεν ξεσυνδέεται αυτή η σύνδεση, δεν γίνεται, sorry, excusez nous.

ΟΚ, είμαι και ανοργάνωτη, ίσως θα έπρεπε να το είχα προσέξει, δέχτηκα στωικά τη μοίρα μου. Πλήρωσα μάλιστα και in advance όλη τη χρονιά για να έχω έκπτωση. Η HοL μου έστειλε αποδεικτικό ότι είχα εξοφλήσει. Εντάξει.

Λοιπόν, μέσα στη χρονιά αυτή με έχουν πάρει 4 φορές για να με ρωτήσουν γιατί δεν έχω πληρώσει. Μα, έχω πληρώσει. Μου έχετε στείλει εσείς οι ίδιοι (ηλίθιοι) το αποδεικτικό της εξόφλησης. Α, ναι; Εντάξει κυρία μου συγγνώμη δε θα σας ξαναενοχλήσουμε. Ένα μήνα μετά, η ίδια ιστορία. Ένα μήνα μετά, η ίδια ιστορία. Ένα μήνα μετά, η ίδια ιστορία.

Μετά από αυτή την επίδειξη ανικανότητας αποφάσισα μην ανανεώσω τη σύνδεσή μου. Μια φωνούλα μέσα μου μου έλεγε, άστο να πάει, που να μπλέκεις, που να τρέχεις τώρα. Θα έχεις HοL για πάντα, απλά αποδέξου το. Και αυτή φωνούλα είχε δίκαιο. Γιατί μαντέψτε τι; Παρόλο που φέτος ήμουν ένα καλό και οργανωμένο κορίτσι, και έστειλα το φαξ που ζητάω να μου διακόψουν την σύνδεση 2 μήνες πριν, το φαξ δεν πηγαίνει. That’s right, δεν φτάνει ποτέ στη HοL. Γιατί οι γραμμές είναι απασχολημένες. Δοκιμάστε αργότερα. Δοκιμάστε πάλι. Όχι δεν υπάρχει άλλο φαξ. Υπάρχει άλλο φαξ αλλά δε δουλεύει ούτε αυτό.

Ε λοιπόν και εγώ θα κρατήσω τη σύνδεσή μου. Και πολύ απλά δε θα τους πληρώσω ποτέ. Και όταν παίρνουν τηλέφωνο θα λέω μα σας έχω πληρώσει. Και θα λένε κι αυτοί εντάξει κυρία μου, συγγνώμη. Και θα ξαναπαίρνουν μετά. Και θα ξαναλέω τα ίδια. Και θα ζήσουμε μαζί για πάντα ευτυχισμένοι. Εις τους αιώνας των αιώνων αμήν.