Καλοί τρόποι

Casual relationships are real relationships that can incorporate feelings and require good manners and consideration.

(από το blog του Captain Awkward : http://captainawkward.com/2012/10/18/383-384-ladyboners/)

Συγκλονισμός! Πόσο σωστά τα λέει; Τόσο απλά, το διάβασα τώρα και περιγράφει με λίγες λέξεις ακριβώς αυτό που προσπαθούσα να πω με το παρακάτω ποστ (το οποίο είχα στα πρόχειρα αλλά αποφάσισα να δημοσιεύω αφού διάβασα το παραπάνω quote):

Εχω την εντύπωση ότι με την αύξηση των τυχαίων, χαλαρών, on-off και διαφόρων άλλων τύπων "μη-δεσμευτικών" σχέσεων τα τελευταία χρόνια (στην Ελλάδα τα τελευταία 20, στον υπόλοιπο αναπτυγμένο κόσμο τα τελευταία 40) έχουμε ξεχάσει τους καλούς μας τρόπους.

Τι θέλω να πω: παλιότερα ο μέσος όρος των ανθρώπων συσχετίζοταν ερωτικά με πόσους να πω; Από έναν έως τρεις π.χ. ανθρώπους στην ζωή του, εκτός αν ήταν ο Δον Ζουάν, η Μεσσαλίνα, ή τελοσπάντων κάποιος ιδιαίτερα πλούσιος, όμορφος, διάσημος ή επαγγελματιας παροχέας ερωτικών υπηρεσιών.

Για τους περισσότερους ανθρώπους, υπήρχε κάποιος βαθμός δεσμευτικότητας στις ερωτικές τους σχέσεις, είτε επρόκειτο για συζυγους, αρραβωνιαστικούς, εραστές ή και ακόμα παράνομους εραστές. Δεν ωραιοποιώ το παρελθόν, προφανώς υπήρχε εκμετάλλευση, βία, συμφερον και καταναγκασμός σε πολλές από αυτές τις σχέσεις. Ομως υπήρχε ένας αίσθηση υποχρέωσης απέναντι στον άλλον. Εκτός φυσικά αν ήσουν ο πλούσιος που τα έφτιαξε με (βλέπε: βίασε κατ' επανάληψη) τη υπηρέτρια, είπαμε, υπήρχε και τρομερός καταναγκασμός. Συνήθως όμως, όλοι όφειλαν μια εξήγηση σε όλους, για το γιατί θέλουν να διαλύσουν μια σχέση, ή για τη συμπεριφορά τους μέσα στη σχέση.

Είναι καλό που με τον ερχομό του μοντέρνου κόσμου σε ένα μεγάλο βαθμό απαλλαχθήκαμε από τους περιορισμούς και τους τύπους στις ερωτικές σχέσεις. Αλλά νομίζω ότι μαζί με τα νερά πετάξαμε και το μωρό, δηλαδή ξεχάσαμε ότι μια ερωτική σχέση, είναι ένας τύπος δεσμού είτε μας αρέσει είτε όχι, είναι κάτι μου μας έχει ενώσει, έστω και λίγο με τον άλλον, και για το γεγονός αυτό και μόνο οφείλουμε να του φερόμαστε με σεβασμό και ευγένεια.

Τώρα, στην αναζήτηση του έρωτα και της κατά το δυνατόν ιδανικής σχέσης (κάτι που επίσης είναι μοντέρνο) οι άνθρωποι νιώθουν ότι οποιαδήποτε συμπεριφορά δικαιολογείται με ένα απλό: δεν είμαι ερωτευμένος/ερωτευμένη. Αυτό είναι, δεν είσαι ερωτευμένος, έχεις λευκή επιταγή: μπορείς να μην ξαναπάρεις τηλέφωνο ποτέ τον άλλον, να τον δεις στον δρόμο και να μην του μιλήσεις ενώ είσασταν μαζί το προηγουμενο βράδυ, να τα φτιάξεις με κάποιον τρίτο ενώ ακόμα είστε μαζί, anything goes. Τι, τόλμησε να σου ζητήσει λογαριασμό; Τι κόλλημα, αφού είπαμε, δεν είσαι ερωτευμένος, έχετε ελεύθερη σχέση, τι του χρωτάς; Δεν του χρωστάς τίποτα, είναι δικαιωμά σου να κάνεις ό,τι θέλεις. Δεν του είχες υποσχεθεί και γάμο, άρα όλα ΟΚ.

Εκεί νομίζω που τα έχουμε μπλέξει λίγο είναι ότι βασικά δεν έχει καμιά απολύτως σχέση αν είσαι ερωτευμένος με κάποιον ή όχι, με το να είσαι ευγενικός μαζί του. Μα καμία απολύτως. Μπορεί να τον σιχαίνεσαι, μπορεί να πηγαίνεις και με άλλους, αυτό δεν σου δίνει το δικαίωμα ούτε να τον κοροιδεύεις, ούτε τον ειρωνεύεσαι, ούτε να του φέρεσαι υποτιμητικά, ούτε να εξαφανίζεσαι χωρίς δεύτερη κουβέντα, ούτε γενικώς να κάνεις ότι σου κατεβαίνει στο κεφάλι, όποτε σου κατεβαίνει στο κεφάλι...

Εντάξει, τώρα αν έχεις μπλέξει με την Glen Close, ή με οποιονδήποτε άλλον bunny boiler, θα χρειαστεί να γίνεις αγενής μαζί του για να θέσεις τα όρια της σχέσης. Ίσως και να τον σκοτώσεις, c´est la vie. H πλειοψηφία των ανθρώπων όμως καταλαβαίνει τις απλές και ξεκάθαρες εξηγήσεις. Γιατί λοιπόν τέτοια δυσκολία ανδρών και γυναικών να διαχειριστούν αξιοπρεπώς μια (ελεύθερη) σχέση; Και γιατί τώρα τελευταία χωρισμοί τύπου απλά εξαφανίζομαι και δεν τρέχει μια έχουν γίνει περισσότερο κανόνας, παρά εξαίρεση; Και γιατί αν πεις κάτι γι'αυτό, θεωρείσαι σπαστικός/κολλημένος/κομπλεξικός/ μαλάκας;. Μα δεν καταλαβαίνεις ότι κάποιοι άνθρωποι είναι free spirits;; Μήπως είσαι φλούφλης; Μήπως είσαι υστέρω;

Αυτό ήταν το ποστ... Οπως ειδατε τελειώνει λίγο ξεκρέμαστα. Γι'αυτό και ξανα(αντι)γράφω για να το εμπεδώσουμε:

Casual relationships are real relationships that can incorporate feelings and require good manners and consideration.

(δεν βρήκα εφαρμογή που να κάνει τις λέξεις με τα κόκκινα να αναβοσβήνουν κιόλας... γαμώτο)

Catch you if I can

Σήμερα τελείωσα μόνη μου το μπουκάλι κρασί που είχα αγοράσει στην περίπτωση που θα γυρνούσαμε σπίτι μαζί.

Επίσης σήμερα πήγα στη δουλειά τον καφέ που είχα αγοράσει στην περίπτωση που θα γυρνούσαμε σπίτι μαζί -και θα ήθελες καφέ. Τον έβαλα σε ένα πλαστικό σακουλάκι, δίπλα στους καφέδες των άλλων κοριτσιών. Μαζί με ένα κουταλάκι που πλένω χωρίς απορρυπαντικό και στάζει όταν το βάζω στο πλαστικό σακουλάκι. Και βρέθηκα στην κουζίνα να φτιάχνω καφέ με μια κυρία που μου έλεγε ότι στο εξωτερικό όλες οι εταιρίες πληρώνουν για τον καφέ των εργαζομένων. Όχι όπως εδώ. Ένιωσα λίγο άχρηστη και ηλίθια που περίμενα 10 λεπτά στην κουζίνα της δουλειάς να βράσει ο καφές που πήρα στην περίπτωση που θα ανέβαινες σπίτι μου. Το ηλεκτρικό μάτι -που έχουν αγοράσει οι εργαζόμενοι- είναι πού αργό.

Γενικώς αισθάνομαι ηλίθια και άχρηστη στη δουλειά. Εν μέρει επειδή εσύ μου έχεις πει ότι η δουλειά είναι ντροπή και ότι εσύ μπορείς να περνάς πολύ ωραία απλώς χαϊδεύοντας τη γάτα σου. Θα ήθελα να είμαι η γάτα σου. Εντωμεταξύ μπήκε μια κοπέλα με ταγιέρ στην κουζίνα και η κυρία που είχε ζήσει 12 χρόνια στο εξωτερικό (Παρισι, Βρυξέλλες, Λονδίνο κλπ) τη ρώτησε αν αυτηνής της κλέβουν τα γιαούρτια από το ψυγείο. Όχι, απάντησε η άλλη, με άψογο ύφος κυρίας του καλού κόσμου, εγώ δεν βάζω ποτέ το γιαούρτι μου στο ψυγείο. Και θαύμασα τις γυναίκες που μπορούν πάντα να ντύνονται και να μιλάνε σαν κυρίες.

Εγώ δεν ήμουν πολύ καλά ντυμένη, δεν είχα όρεξη το πρωί που ξύπνησα, επειδή πονούσα. Σκεφτόμουν αν ο λόγος που πονούσα είναι η επέμβαση που έκανα πρόσφατα. Ίσως αν σου έλεγα ότι είχα κάνει επέμβαση, με ολική αναισθησία παρακαλώ, και δεν είπα τίποτα σε κανέναν, ούτε και σένα, να με θαύμαζες. Ίσως πάλι να ήθελες απλώς να το βάλεις στα πόδια. Όπως το τελευταίο βραδύ, που μου έβαλες το χέρι στον ώμο και μου είπες ΄τα λέμε’ ενώ είχες αρχίσει ήδη να φεύγεις.

Με τρελαίνεις...

με τα κόμματα που βάζεις στα κείμενά μου. Είσαι τόσο συντακτικά σωστός! Κάνεις τις προτάσεις μου τόσο στογγυλές και ισορροπημένες, που δε γίνεται να μη σε ερωτευτώ.

Το Τέλος

I'm climbing through the wreckage
Of all my twisted dreams
But this cheap investigation
just can't stifle all my screams

Guns and Roses - Coma

Η Αρχή

Did I dream you dreamed about me?
Were you hare when I was fox?

Tim Buckley - Song to the Siren