Lost

Όταν γυρνάς από τις διακοπές, πάντα έχεις χάσει κάτι. Μια αποτίμηση όσων χάθηκαν στις καλοκαιρινές διακοπές του 2007, μέχρι τώρα τουλάχιστον:

Χαμένα αντικείμενα

• Η αγαπημένη μου πετσέτα θαλάσσης, ήταν κοραλί, είχε πάνω τον γλυκύτατο Tigrou, την είχα αγοράσει από τη Disneyland στο Παρίσι και την είχα για 6 χρόνια. Ξεχάστηκε να στεγνώσει σε καρέκλα σε ταβέρνα της Φολεγάνδρου, όποιος βρει τον Tigrοu να τον προσέχει. Tigrou μου, σε αγαπούσα πολύ, αλλά είμαι αφηρημένη!
• Το cd με τα τελευταία πράγματα που είχα κατεβάσει από το soulseek, 15 folders με 20 τραγούδια το καθένα, ξέμεινε στο cd player του νοικιασμένου αυτοκινήτου, καλύτερα, έχει γίνει λίγο βραχνάς αυτό το τζάμπα. Ελπίζω να αρέσει στον επόμενο που θα νοικιάσει το αμάξι (για να αλλάξεις folder στο cd πατάς τα κουμπιά up/down, μου πήρε τρεις μέρες να το βρω).

• Ο φορτιστής του κινητού μου. Τον οποίο δεν έχασα τελικά, αλλά έτσι νόμιζα, οπότε μετράει. Έμεινα μια μέρα χωρίς κινητό, για να ανακαλύψω φυσικά μετά ότι παρά τον πανικό μου για τα άπειρα σημαντικά τηλέφωνα που είχα χάσει, κανείς δεν με είχε πάρει τηλέφωνο.

• Οι δρόμοι και οι προορισμοί. Ηθελημένα και αθέλητα.
  

Χαμένες ψευδαισθήσεις

• Ότι η πρώτη βουτιά κάθε μπάνιου θα σταματήσει να μου προκαλεί μίνι καρδιακό.

• Ότι θα υπάρξει κάποτε καράβι με το οποίο θα μπορείς να ταξιδεύεις σαν άνθρωπος. Δηλαδή σχετικά γρήγορα και σχετικά άνετα.

• Ότι κάποτε θα σταματήσει να χτίζεται η Σαντορίνη.

Hail to the Cliffs

Αρχειοθετώντας τις φωτογραφίες του καλοκαιριού... έπεσα σε κάποιους γκρεμούς.

Τα καλοκαιρινά διλήμματα

Summertime and the living is easy σου λέει ο άλλος. Στην πραγματικότητα, βασανιστικά, βαθύτατα υπαρξιακά διλήμματα μας ταλανίζουν κάθε καλοκαίρι. Ιδού τα βασικότερα, χωρίς αξιολογική κατάταξη:

• Να βάλω τον κλιματισμό και να δροσιστώ πραγματικά, ή να ακούσω την οικολογική μου συνείδηση και να βάλω τον ανεμιστήρα προσποιούμενη ότι δεν ζεσταίνομαι;

• Να ακούσω Πετρίδη ή να κοιμηθώ; Βλάσφημο το δίλημμα…

• Να πάρω γρήγορο ή συμβατικό πλοίο; Αυτό θα μπορούσε να είναι και αυτό που λέμε ρητορικό ερώτημα, μιας και σύμφωνα με τον νόμο της προς τα κάτω ισοπέδωσης, τα γρήγορα γίνονται όλο και πιο αργά, χαλάνε, αργούν και είναι απίστευτα στριμωγμένα. Που θα πάει, σε λίγο θα είναι εντελώς ίδια με τα συμβατικά –εκτός από την τιμή τους φυσικά. Οπότε ό,τι και να πάρεις, χάλια θα είναι. Μάλλον το θέμα είναι αν θέλεις να χτυπήσει το αεράκι στο κατάστρωμα ή όχι…

• Να πάω σε ξερονήσι ή σε νησί με πράσινο; By the way και όχι επειδή είμαι από τις Κυκλάδες, αλλά γιατί το πράσινο θεωρείται αξιωματικά πιο όμορφο από την ξεραΐλα; Όχι, πείτε μου, γιατί;; Ποιος είπε πρώτος ότι τα δέντρα είναι πιο ωραία από τα βράχια και τον πιστέψανε όλοι;

• Να πάρω μπύρα ή να συνεχίσω με καφέ; Το δίλημμα αυτό πάντα εμφανίζεται γύρω στις 8 το απόγευμα. Καλά, σε κάποιους εμφανίζεται και από τις 12 το μεσημέρι και φυσικά κάποιοι δεν μπαίνουν καν στο δίλημμα και ξυπνάνε με μια ωραιότατη μπύρα, δεν τίθεται θέμα.

• Να βουτήξω στη θάλασσα κάνοντας έτσι το κολυμβητικό μου καθήκον ή να κάτσω κι άλλο ξαπλωμένη στην αμμουδιά όπως προστάζει η φυσική ροπή μου στην αδράνεια;

• Να πάρω cd μαζί μου ή να αφεθώ στις ωραίες, γραφικές επιλογές του τοπικού ραδιοφώνου; Οι οποίες εντάξει, μπορεί καμιά φορά να σε εκπλήξουν ευχάριστα, παίζοντας ας πούμε το «Κιθαρίστας ή Ντράμερ» και βυθίζοντας σε έτσι σε ένα άλλο από τα άλυτα διλήμματα της ζωής σου…

Ξέρεις ότι είναι καλοκαίρι όταν...

• Είσαι στην παραλία και ψάχνεις όλη τη σκάλα των AM και των FM, ανεμίζοντας ταυτόχρονα το ραδιοφωνάκι με κυκλικές κινήσεις, για να βρεις που πιάνει ΝΕΤ στην περιοχή που διακοπεύεις και να καταφέρεις να ακούσεις Πετρίδη. Δύσκολη η προσπάθεια και γίνεσαι λίγο γραφικός και αντικοινωνικός για την παρέα σου, αλλά αν το καταφέρεις θα αναμοιφθείς: η εκπομπή το καλοκαίρι με ακουστικά στην παραλία είναι εμπειρία.

• Ακούς διάφορους ήχους με αυξημένη συχνότητα και ένταση: τα νερά που τρέχουν από τα λάστιχα και ξεπλένουν τα μπαλκόνια, το κρακ-κρακ των ζαριών στο τάβλι, τις συζητήσεις των γειτόνων, τις φωνές από παρέες που κάνουν πάρτι και γενικώς ότιδήποτε συμβαίνει στο αθάνατο ελληνικό ακάλυπτο.

• Έχεις πονόλαιμο και συνάχι από τον κλιματισμό...!

• Φοράς τα γυαλία ηλίου σου ακόμα και όταν είναι οκτώ η ώρα βράδυ. Σε βρίσκει η νύχτα με τα γυαλιά ηλίου ξεχασμένα στο κεφάλι...
  

• Πίνεις -ακόμα περισσότερες- μπίρες.

• Βάφεις τα νύχια των ποδιών σου (αυτό για τα κοριτσάκια -και τα αγοράκια που ακούνε glam-rock)

• Βρίσκεσαι αρκετά συχνά στο Λυκαβηττό, στο Θέατρο Βράχων και σε διάφορους ορεινούς συναυλιακούς χώρους. Παίρνεις μπουφανάκι γιατί φυσάει.

• Σινεμά πηγαίνεις σε ταινίες που το χειμώνα δεν θα τις έπαιρνες ούτε σε dvd. Και σε επανεκδόσεις "κλασσικών αριστουργημάτων" για να εξιλεωθείς για τις προηγούμενες ταινίες..

• Είσαι στην πλατεία Μαβίλη. Νομίζω ότι δεν έχω δει ποτέ αυτή την πλατεία χειμώνα. Ή με το φως του ηλίου.

• Στην τηλεόραση βλέπεις όλους τους γνωστούς ηθοποιούς 10 χρόνια νεότερους.
  

• Και είσαι στη μέση του καλοκαιριού όταν κάποιοι απαισιόδοξοι αρχίζουν να λένε "καλό χειμώνα"